Mental Moddeling


1. Werner Bischof

De fotograaf heeft in eerste instantie een heel plat beeld. Geen diepte maar een heel druk geëngageerd zooitje. Zoveel fotografen op een kluitje. Allemaal voor hetzelfde doel: dé foto maken. Het voelt niet alsof de fotograaf hier een amusant of zonder cynisch ondertoontje kiekje heeft genomen. Dat voel je en dat is de richting die de fotograaf je langzaam en subtiel instuurt. Met achtergrond informatie is hij ook één van de eerste fotografen die in plaats van het doel, de fotojournalisten op de foto zette. De rest probeert wanhopig hier de oorlog in Korea vast te leggen. De richting die het mij liet opsturen liet me versteld staan van het feit dat het toen al sensatie fotojournalisten gaf.

2. Taco Anema

Een vredig beeld van familie die samen in een ruimte tot elkaar komen. Een spontaan beeld is de eerste reactie, iet wat net beeld komt als tweede maar vervolgens krijg je toch het gevoel dat het ergens wringt. Het is geënsceneerd. Terwijl de fotograaf je in eerste mee wilt geven dat de foto ‘per ongeluk’ gemaakt is.

3. Hans Bellmer

Alles in een beeld willen uitvinden en verklaren. Dat je wil je en dat doe je hier. Bij een geheel absurdistische foto. Het zwart-wit maakt het abstracter dan het al is, maar ik denk ook geloofwaardiger. Geen vreemde, vermengde huidskleur. Geen afleidende achtergrond. Alleen een beeld waar geen touw aan vast te knopen is maar waar wij wel ons uiterste best voor doen om er toch is logisch uit te halen.

4. Paul Kooiker

Een foto waar ik in eerste instantie verliefd op werd maar voor nu verafschuw. Het is voor mij een mental moddeling geweest. Hoe ik de foto interpreteer(de) en op mij af laat komen. Ik weet niet of ik er goed aan doe te vertellen hoe ik het nu zie omdat dit de kijker beïnvloed.. Ik zag eerst een bizarre compositie, een vergelijking met Man Ray’s foto: Prayer maar een desalniettemin geslaagde combinatie van een vrouwelijk naakt in haar omgeving, in zwart-wit. Een gaaf geënsceneerd beeld. De daaropvolgende keren dat ik het beeld zag bekroop me steeds meer een soort voyeuristisch maar ook akelig en dwingend gevoel. Er is maar één focus en dat zijn haar billen. Alsof je wordt gedwongen daarnaartoe te kijken, alsof de fotograaf nare bedoelingen met haar heeft en dit  het inleidende moment is. Met een onwetende vrouw. Het lukt me nu in ieder geval niet meer om het anders te zien helaas. En ik vraag me af om welke reden deze, letterlijk, duistere foto dan wel genomen is.

5.  Boris Mikhailov

Een panorama met daarin gecentreerd een man die om het hoekje kijkt. Door het gebruik van een panorama krijg je hier een goede indruk en kijk van/op de omgeving. En staat de man nog meer centraal. Je vraagt je direct af wat die man daar doet. Midden op straat. Die in het voorbijgaan is vluchtig zag, wachtte tot hij achter de muur verdween om vervolgens nog een stiekeme blik te werpen op het tafereel. De kijker kan niet zien waar hij naar kijkt. En vervolgens zie je ook dat de man links in beeld de fotograaf aankijkt. Zo stiekem is het dus ook weer niet. En zou het ook kunnen dat ze dezelfde kleding aan hebben? Steeds meer details wijzen erop dat er iets niet klopt aan deze foto. Hij is dan ook geheel geënsceneerd. Boris vroeg dorps genoten maar ook vreemden om te poseren voor zijn foto’s.

 

 

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op oktober 16, 2012 om 11:43 am en is opgeslagen onder The Nature of Photographs. Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: